Το ότι δε τα ομηρικά έπη στον ιστορικό τους πυρήνα περιγράφουν επιδράμες, αγώνες, ήθη και έθιμα προελληνικά, αυτό είναι φανερό κι' από το γεγονός ότι πουθενά δεν γίνεται λόγος για τους Δωριείς. Υπάρχει όμως και μιά άλλη σπουδαία απόδειξη. Το βαβυλωνιακό έπος Γιλγαμές έχει κάμποσες ομοιότητες με την Οδύσσεια. Όχι μόνο αρχίζει: “Όστις πάντα... είδε. . . χώρας . . . όστις πολλά εγνώριζε ...” μα και πολλές φράσεις και στίχοι (ίσως αποσπάσματα παλαιών ύμνων) είναι όμοιοι. Λ.χ. ο ομηρικός στίχος “ήμος δ' ήριγένεια φάνη ροδοδάκτυλος Ηώς” υπάρχει στο έπος “Γιλγαμές” αυτούσιος “μιμμα—σεριϊνα—νάμαρι”
. Μα εξόν από τις τέτοιες φραστικές ομοιότητες υπάρχουν και ομοιότητες εσωτερικές. Ο βίος και οι περιπέτειες του Οδυσσέα σε πολλά μοιάζουν με το βίο του ήρωα του έπους “Γιλγαμές”. Έπειτα και η ιστορία του Αλκινόου περιέχεται στο έπος “Γιλγαμές” όχι και πολύ αλλαγμένη. Τα επεισόδια του Οδυσσέα-Σειρήνων υπάρχουν και στο βαβυλωνιακό έπος καθώς και τόσοι άλλοι θρύλοι και “ιστορίες” της Οδύσσειας, όπως λ.χ. τα βάσανα και οι περιπέτειες του Οδυσσέα στο νησί της Καλυψώς και τόσα άλλα “κατορθώματα” ή και “ατυχήματα” του. Μιά λοιπόν που το έπος “Γιλγαμές” περιγράφει μιά μακρινή εποχή, εποχή πού δεν είχαν ακόμα εμφανισθή οι Δωριείς στο Αιγαίο, και μιά που οι Αχαιοί έπρεπε να είναι εγκατεστημένοι στα παράλια του Αιγαίου, εκείνα τα χρόνια—δηλαδή στην πριν του 2200 π.Χ. εποχή, —είναι φως φανερό πως οι Αχαιοί δεν μπορούν να έχουν καμμιά σχέση με τους Δωριείς. Μόνο αν παραδεχθούμε πως η “Οδύσσεια” στα περισσότερα της μέρη είναι απλή περιγραφή του έπους “Γιλγαμές” και πως αυτό μεταγλωττίστηκε ύστερα από το 1000 χρόνια, τακτοποιούνται κάπως τα πράγματα. Μα τότε κατ' ανάγκη θα παραδεχθούμε πως οι Αχαιοί δανείσθηκαν και υιοθέτησαν παραδόσεις άλλων λαών Φρυγών, Φοινίκων, Αιγυπτίων και μάλιστα των Βαβυλωνίων. Κι' ακόμα αν γίνη δεκτό αυτό, τότε ο πυρήνας της “Οδύσσειας” δεν έχει πια καμμιά σχέση με την “ιστορία” της αχαϊκής φυλής.
. Μα εξόν από τις τέτοιες φραστικές ομοιότητες υπάρχουν και ομοιότητες εσωτερικές. Ο βίος και οι περιπέτειες του Οδυσσέα σε πολλά μοιάζουν με το βίο του ήρωα του έπους “Γιλγαμές”. Έπειτα και η ιστορία του Αλκινόου περιέχεται στο έπος “Γιλγαμές” όχι και πολύ αλλαγμένη. Τα επεισόδια του Οδυσσέα-Σειρήνων υπάρχουν και στο βαβυλωνιακό έπος καθώς και τόσοι άλλοι θρύλοι και “ιστορίες” της Οδύσσειας, όπως λ.χ. τα βάσανα και οι περιπέτειες του Οδυσσέα στο νησί της Καλυψώς και τόσα άλλα “κατορθώματα” ή και “ατυχήματα” του. Μιά λοιπόν που το έπος “Γιλγαμές” περιγράφει μιά μακρινή εποχή, εποχή πού δεν είχαν ακόμα εμφανισθή οι Δωριείς στο Αιγαίο, και μιά που οι Αχαιοί έπρεπε να είναι εγκατεστημένοι στα παράλια του Αιγαίου, εκείνα τα χρόνια—δηλαδή στην πριν του 2200 π.Χ. εποχή, —είναι φως φανερό πως οι Αχαιοί δεν μπορούν να έχουν καμμιά σχέση με τους Δωριείς. Μόνο αν παραδεχθούμε πως η “Οδύσσεια” στα περισσότερα της μέρη είναι απλή περιγραφή του έπους “Γιλγαμές” και πως αυτό μεταγλωττίστηκε ύστερα από το 1000 χρόνια, τακτοποιούνται κάπως τα πράγματα. Μα τότε κατ' ανάγκη θα παραδεχθούμε πως οι Αχαιοί δανείσθηκαν και υιοθέτησαν παραδόσεις άλλων λαών Φρυγών, Φοινίκων, Αιγυπτίων και μάλιστα των Βαβυλωνίων. Κι' ακόμα αν γίνη δεκτό αυτό, τότε ο πυρήνας της “Οδύσσειας” δεν έχει πια καμμιά σχέση με την “ιστορία” της αχαϊκής φυλής.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφή